Blok

Blok Op het moment schrijf ik niet veel. Eigenlijk moet ik aanpassingen doen aan het boek over Van Leeuwenhoek, maar ik weet niet goed waar te beginnen. Het moet spannender worden, meer diepgang krijgen, maar mijn hoofd is leeg.Nou ja, leeg. Mijn hoofd zit vol met heel veel totaal onbelangrijke en/of onproductieve gedachten. Over of ik wel een echte schrijver ben, over de pijn in mijn lijf, die toch niet weggaat, hoe boos ik me er ook over maak. Over wat we vanavond moeten eten en over het gekibbel dat ontstaat als je met z'n tweeën al anderhalf jaar thuis werkt. Over alle klusjes die op me liggen te wachten, over alle reizen die ik nog zou willen maken, maar waarvan ik me afvraag of het er ooit nog van komt. En over de toestand in de wereld.Daar is dus helemaal geen plaats voor inspiratie. Voor originele ideeën over zeventiende-eeuwse doktoren of tekenaars. Over de bezoekers van het anatomisch theater. Of...
Read More

Meningen

Meningen Het is al weer even geleden dat ik een stuk geschreven heb voor dit blog. Helaas komt dat niet doordat ik een lange, zomerse vakantie genomen heb. En ik heb ook geen covid gehad. Ik heb mijn prikken gehad en zie bijna niemand, dus die kans is niet erg groot.Ik had geen inspiratie. Geen onderwerpen die me zo bezig hielden, dat ik er iets over kwijt moest.Er is een hoop narigheid in de wereld, maar ik voel geen drang mijn mening aan het meningenkoor toe te voegen. Natuurlijk vind ik iets van de kabinetsformatie, over vaccineren, over de toestand in Afghanistan en over de GP in Zandvoort. Mensen die mij regelmatig zien of spreken weten dat.Maar ik heb niet de illusie dat het zo belangrijk is wat ik vind, dat het met de wereld gedeeld moet worden. Niet dat ik mijzelf of anderen de mond wil snoeren. Maar als je niet uitkijkt, draait het hele leven om wat je ergens...
Read More

Soldaat

Soldaat Mijn vader was geen prater. Hij was rustig, vriendelijk, probeerde alles te sussen en hield zijn mening voor zich. Hij had al veel meegemaakt voordat mijn broers en ik geboren waren, maar daar vertelde hij weinig over.David van Reybrouck heeft weer een prachtig boek gepubliceerd, Revolusi, over het ontstaan van Indonesië. Het is een veelstemmig boek, alle betrokkenen komen aan het woord. Naast ontelbare documenten en boeken, worden vooral de laatste ooggetuigen aan het woord gelaten. Ooggetuigen uit alle lagen van de bevolking (de drie dekken van een oceaanstomer, volgens van Reybrouck), Indonesiërs, Molukkers, Indo's, Nederlanders en alles daar tussen in. ook Japanners die er gelegerd waren tijdens de bezetting en zelfs stokoude Gurkha's die in het Britse leger zaten dat er ook nog actief was. Mensen van alle politieke gezindten en militairen uit alle gevechtseenheden.Daardoor toont hij vooral aan dat het conflict heel veel kanten had. Dat het achteraf makkelijk oordelen is, maar dat het voor degenen die er...
Read More

Klus

Klus Weer is het zomer. Na een zich eindeloos voortslepende lente met kou en nattigheid, zit ik nu in een zomerjurk buiten te werken. Ik moet wel.Op mijn blog heb ik tot nu toe weinig over mijn lief verteld, en dat ga ik ook zo houden. Er is alleen één kant van hem waar ik niet om heen kan, omdat die grote invloed op mijn dagelijkse dingen, zoals het schrijven,  heeft. Hij is namelijk klusser.Dit heeft zowel voor als nadelen. Laat ik met het eerste beginnen. Omdat hij alle problemen in huis zelf wil en kan oplossen, houden wij veel geld over. Bovendien kunnen alle verbeteringen aan het huis precies zo worden als wij zelf willen. Alleen hele grote zaken worden uitbesteed. Zo zijn de dakkapellen wel geplaatst door professionele dakkapellenmakers en is er ook wel eens een schilder geweest.Het nadeel is dat ik vaak voor langere tijd in een klushuis woon. Hij is een jaar bezig geweest met, na die...
Read More

Verder

Verder Nu de tuin in de verkoop is gegaan, moet ik bedenken hoe ik verder ga. En als ik eerlijk ben, weet ik dat op het moment niet. Deels komt dat doordat mijn hoofd nog vol zit met zaken rond de lancering. Zie mijn vorige blog.  Ik weet niet goed hoe ik meer reclame moet maken dan ik tot nu toe gedaan heb. Mensen om mij heen doen allerlei suggesties die lief bedoeld zijn, maar die niet zo bij mij passen. Ik weet het, af en toe  uit je comfortzone stappen is goed, maar het is daar niet voor niets zo comfortabel. Bovendien is heel zo'n publicatie al ver daar buiten. Over een paar zaken denk ik nog even na, er zal heus wel meer gebeuren.  In de tussentijd zal ik aan andere projecten moeten werken. Vind ik. Natuurlijk is het boek over van Leeuwenhoek ook al een heel eind af, maar op de een of andere manier aarzel ik het weer op...
Read More

Lancering

Vrijdag gaat het boek in de verkoop. Op de één of andere manier moet het gelanceerd worden. Dat vind ik een rare term, alsof het een soort raketje is. Hoe die lancering te werk moet gaan is mij niet zo duidelijk. Goed, er worden persberichten en promotiemailings verstuurd. Ook heb ik er al blogs over volgeschreven. Maar een boekpresentatie zal er niet in zitten. De boekwinkels zijn nu nog alleen op afspraak open. Volgende week is dat weliswaar voorbij, maar iets met publiek is nog niet mogelijk. Natuurlijk kan ik een filmpje maken en publiceren, maar dat zal niet veel extra lezers trekken. Bovendien zal ik dan eerst nog naar de kapper moeten. Het is dus een feestelijk moment vrijdag, maar veel gebeurt er niet. Vorige week heb ik het eerste exemplaar ontvangen en dat zag er prima uit. Het heeft een kloek formaat en valt soepel open. Hierboven is te zien hoe mooi de cover geworden is. Die donderdag heeft mijn lief...
Read More

Oorwurm

Er zit al dagen een stukje Westside Story in mijn hoofd: 'Could it be? Yes, it could, something's coming, something good...' Een lied over verwachting en voorpret. Over de kriebels in je buik als er iets leuks gaat gebeuren. Natuurlijk weet ik waar het vandaan komt. Nog negen dagen, dan verschijnt De Tuin. De afgelopen weken heb ik de laatste zaken afgerond. Een omslagfoto en een foto van mijzelf geleverd, een flaptekst geschreven. De tekst nog een keer gecorrigeerd. E-mailadressen verzameld voor de promotie van het boek. De drukproeven gecorrigeerd. Vorige week ontving ik die laatste, samen met het ontwerp voor de omslag. Ze hebben er iets moois van gemaakt, vind ik. De mooie oude foto met een handgeschreven brief erachter. Of er overheen, zo kun je het ook noemen. Het lettertype dat gekozen is, past bij de tijd waarin het zich afspeelt, en de datering van de brieven is 'handgeschreven'. Heel speels. Intussen heeft De tuin een eigen pagina gekregen op mijn...
Read More

Blokfluit

Eigenlijk ben ik maar een saai persoon. Al vanaf het begin van de jaren zeventig zijn er dezelfde drie constanten in mijn leven. Toen ik leerde lezen, ontdekte ik wat een genot het was me te verliezen in verhalen die andere mensen bedacht hadden. Toen ik leerde schrijven (wat nog veel moeite kostte, want ik ben linkshandig en er was toen alleen een methode voor rechtshandig, maar gelukkig had ik een lieve juf), ontdekte ik dat alles wat ik dacht op papier kon zetten. En welke mooie woorden er bestonden die je daarvoor kon gebruiken. In de tweede klas gebeurde er weer iets bijzonders. Ik kreeg blokfluitles in het groepje van mevrouw Legène. Dat was het begin van mijn derde grote liefde. Natuurlijk was er daarvoor ook al muziek in mijn leven. Mijn moeder zong in het kerkkoor en mijn vader had een mooie collectie langspeelplaten. Ook had hij als zevenjarige solo gezongen bij een kerkconcert. Maar dat is weer een heel...
Read More

Publiceren (2)

Het contract is getekend, de webinar over het publiceren van een boek is gevolgd en de feedback op mijn manuscript is gegeven. De Tuin is in zijn volgende fase. Deze uitgeverij, Boekscout, doet bijna alles digitaal. Dat ligt deels ook aan de tijd, voor corona waren er nog auteursbijeenkomsten op het kantoor. Dat had ik wel een leuk uitstapje gevonden, maar goed, dat geldt wel voor meer dingen (verjaardagsfeestjes, concerten, koorrepetities). Nu was er dus een webinar, waarin verteld werd hoe het verder zou gaan, wat zij zouden doen en wat ik, als schrijver, nog zelf moest bijdragen. De feedback kreeg ik wel telefonisch. Een medewerkster van de uitgeverij las de beoordeling voor die haar collega geschreven had. Een citaat: 'Jouw natuurlijke manier van schrijven voelt realistisch aan en draagt bij aan de geloofwaardigheid van de brieven en de verhaallijn.' Daar knapt een mens van op. Behalve dat ze het een mooi boek vond, vond ze ook dat er niet heel...
Read More

Publicatie

Eindelijk is het zover, de uitgever heeft positief gereageerd. Als het goed is, verschijnt De Tuin binnen een paar maanden. Dat schept wat ruimte in mijn hoofd. De laatste weken waren niet gemakkelijk. Ik had geen idee waar ik mee verder moest en had moeite mijn dagen te vullen. Toen de covid-regels nog strenger werden, in plaats van versoepelden, hielp dat niet mee. Natuurlijk heb ik het niet slecht. Ik heb een dak boven mijn hoofd, ik ben niet alleen en we hebben geen financiële problemen. Maar toch. Toen deze week de avondklok inging en groepen jongens gingen rellen, ook hier in Den Bosch, kreeg ik het nog benauwder. Waar gaat het allemaal naar toe? Gelukkig was het de avond erna weer rustiger en moet ik niet uit het oog verliezen dat de meeste mensen deugen (Goede titel voor een boek!). Bovendien worden de dagen alweer langer en heb ik in maart een weekje vakantie geboekt. Nu kan ik gaan nadenken over...
Read More